حبس خانگی در حقوق جزای افغانستان و ایران

چکیده فارسی

با توجه به اینکه مبنای مجازات در عصر حاضر بیش از آنکه بر جنبۀ انتقام جویانه استوار باشد ،معطوف به اهداف واالی انسانی ،اصالح و بازاجتماعیسازی مجرم است ،حبس خانگی بهعنوان یکی از جایگزینهای نوین مجازات مطرح گردیده است .در همین راستا ،حقوق جزای افغانستان و ایران ،به پیروی از تحوالت حقوق کیفری در سایر کشورها ،این نهاد را در قوانین جزایی جدید خود برای برخی از محکومین پیشبینی نمودهاند .بر این اساس ،این پرسش اساسی مطرح میگردد که حبس خانگی در حقوق جزای افغانستان و ایران چه جایگاهی داشته و از چه وجوه اشتراک و افتراق برخوردار است؟ برای تحقیق نشان میدهد که در حقوق جزای هر دو کشور ،حبس خانگی مجموعهای از ضمانتاجراهای محدودکننده آزادی است که از منع رفتوآمد شبانه تا الزام به اقامت در منزل در ساعات غیرکاری را دربر میگیرد .این نهاد در هر دو نظام حقوقی پذیرفته شده و دارای وجوه اشتراک متعددی است؛ با این حال ،تفاوت اساسی میان دو نظام در این است که در کُد جزای پیشین افغانستان ،حبس خانگی بهعنوان یکی از بدیلهای مجازات پیشبینی گردیده بود ،در حالیکه در حقوق جزای ایران ،حبس خانگی بهمثابه بدیل حبس تلقی نشده ،بلکه در قالب مادهای مستقل در قانون مجازات اسالمی درج تعداد صفحات20 : گردیده است .افزون بر این ،در هر دو نظام حقوقی ،اجرای حبس خانگی عمدتاً در مورد جرایم کماهمیت و تعزیری و نسبت به گروه هایی چون کودکان ،نوجوانان ،زنان و سالمندان ،با احراز شرایط خاص و تشخیص محکمه ،امکانپذیر

فارسی