نقش دیپلماسی پیامبر (ص) در توسعه اسلام

چکیده فارسی

دیپلماسی یکی از ابزارهای اساسی در دستیابی به اهداف سیاسی ،اجتماعی و دینی در عرصههای مختلف جهانی بهشمار میرود و اهمیت آن در اسالم از آغاز رسالت پیامبر اکرم(ص) بهوضوح قابل مشاهده است .پیامبر اسالم(ص) با درک عمیق از نقش دیپلماسی ،از این ابزار بهعنوان وسیله ای کارآمد برای توسعه پیام توحید ،ایجاد انسجام اجتماعی و زمینهسازی برای تشکیل حکومت اسالمی بهره گرفت .آن حضرت(ص) حتی در شرایط دشوار و تحت مراقبت شدید مشرکان مکه ،از گفتوگوهای علنی و پنهانی با قبایل و گروههای مختلف در موسم حج استفاده نمود که نتیجه آن ،پیمانهای عقبه ،هجرت به مدینه و شکلگیری نخستین دولت اسالمی بود .هدف این پژوهش، بررسی جایگاه و نقش دیپلماسی در دوران رسالت و حکومت پیامبر اسالم(ص) و تبیین تأثیر آن در توسعه دین مبین اسالم است و پاسخ به این سؤال را دنبال میکند که دیپلماسی پیامبر اسالم(ص) چگونه در ایجاد حکومت اسالمی و گسترش اسالم نقشآفرینی کرده است. تعامل با قبایل ،حل منازعات اجتماعی و برقراری روابط خارجی با دولتها و ملتهای مختلف میپردازد .یافتههای تحقیق نشان میدهد که دیپلماسی پیامبر اسالم(ص) مبتنی بر اصولی چون صلحجویی ،گفتوگوی سازنده ،عدالت و مصلحتاندیشی واقعبینانه بوده و نقش تعیینکننده ای در تثبیت حکومت اسالمی و توسعه اسالم ایفا کرده است .نتایج پژوهش بیانگر آن است که الگوی دیپلماسی پیامبر(ص) میتواند در جهان معاصر نیز بهعنوان راهبردی مؤثر برای مدیریت روابط داخلی و خارجی جوامع اسالمی مورد توجه قرار گیرد.

فارسی